Toekomstbeeld?

                                                                  24-09-2019

Plotseling kwam in een meditatie een beeld tot mij.

Ik keek vanuit de ruimte naar de aarde.
Zij was tot mijn verwondering grotendeels kaal
en het meeste leven was verdwenen.
Er woonden nog maar weinig mensen.
Ze leefden in onderkomens alsof ze op de planeet Mars verbleven.
Het waren ronde, koepelvormige gebouwen, bestemd om aan extreme omstandigheden het hoofd te bieden.

De aarde was droog en heet,
een aarde verschroeid door de hebzucht van de mens.
Zeeën kolkten en waren bijna geheel gestorven
gletsjers verdwenen, polen smeltend.
zo weinig leven nog over …

Alles lag in de hand van God,
die de mens liet ontstaan.
Weinigen reikten naar Hem en trachtten Hem te verstaan in het leven dat zij leefden door het eigenbelang dat zij najoegen.
Het leven was van hen.
Ze herkenden niet dat het leven was geschonken om het Levende te zoeken.

Is dit vergelijkbaar met (de vertelling van) de Ark van Noach?
Na de Ark van Noach kreeg de mens een nieuwe kans
en in het beeld dat ik zag, had de cyclus zich herhaald …

Of … ?

Paulus Rijntjes



Op 2 oktober 2019 werd deze kern uit een lezing van prof. Will Steffens op Twitter geplaatst.
Of bekijk de uitvoerige versie ervan.